คนเรา . . . อย่าพยายามกักเก็บน้ำตา
ถ้ารู้ว่า . . .มันเกินจะกั้นไว้ได้
ไม่มีใครเกิดมา แล้วไม่เคยร้องไห้
แม้กระทั้ง . . . วันแรกที่ลืมตาดูโลก
ก็ต่างร้องไห้ด้วยกันทั้งนั้น . . .

เมื่อมี . . . น้ำตา
นั่นไม่ได้หมายความว่า . . . อ่อนแอ
แต่บางทีอะไรที่มันมากเกินไป เกินกว่าที่จะรับไว้
ก็จำเป็นที่ต้องระบายออกมาบ้าง

ดีใจมาก . . . เสียใจมาก . . . ตื้นตันมาก
ความรู้สึกแบบนี้ทำให้เราเสียน้ำตาได้ทั้งนั้น

เพียงแต่ . . . อย่าฝืนตัวเอง ต้องยอมรับความรู้สึกของตัวเอง
อย่าปิดกั้นความอ่อนแอ . . . ของตัวเอง
ถ้าอยากร้องไห้ ก็ร้องซะให้หายอึดอัด

ร้องไห้ . . .ไม่ใช่เรื่องที่น่าอาย
เรากล้าที่จะร้องไห้ คือ คนที่เข้าใจความรู้สึกของตัวเอง
ยอมรับในสิ่งที่ตัวเองกำลังเป็น . . .
เพราะคนที่เสียใจแล้วไม่ร้องไห้ ไม่ระบายออกมา

นานๆ ไปอาจจะทำให้มีความเศร้าอยู่ลึกๆ
แล้วเลือกที่จะระบายออกมาเลยไม่ดีกว่าหรือ
อย่าพยายาม อดกลั้น ที่จะร้องไห้
ปล่อยให้น้ำตามันไหลออก จนกว่าจะสบายใจ

และ . . . เมื่อน้ำตาเหือดแห้งไป
เราจะได้ความเข้มแข็งกลับมาให้ตัวเรา . . .

edit @ 2007/05/11 10:51:21

ยิ่งใกล้... ใจยิ่งเผลอ
ยิ่งเจอ... ใจยิ่งสั่น
ยิ่งคุย... ใจไหวหวั่น
แค่... พี่น้องกัน... แต่ฉันรักเธอ

จำไว้... เค้าไม่เคยบอก
เป็นเรา... ที่หลอกตัวเองเสมอ
ท่องไว้... ทุกครั้งที่เจอ
เรากับเธอ... "พี่น้องกัน"

ถามกี่ครั้ง... เค้าก็ย้ำ
ใยไม่จำ... ทำหวั่นไหว
หยุดตอนนี้มันคงทัน... ไม่เป็นไร
"พี่น้องกัน" ท่องจำไว้ให้ดี

ยอมรับความสัมพันธ์ "พี่น้องกัน" ได้แค่นี้
เชื่อฟังเค้าซักที... ได้แค่นี้ "พี่น้องกัน"

ผ่านผิดหวังระทมจมน้ำตา

ปรารถนาเพียงหัวใจใครคนหนึ่ง

เก็บรอยช้ำที่ย่ำใจใฝ่คำนึง

มากเกินซึ้งเกินทนด้วยรนรัก

จึงคว้าไขว่ใฝ่หาค่าชีวิต

ลองถูกผิดเรื่อยไปให้ประจักษ์

แต่ละครั้งเพิ่มความเจ็บ...ยิ่งเจ็บนัก

อยากหยุดพักแต่ไม่ไหวใจเรียกร้อง

พอเจอใครคนหนึ่งซึ่งผ่านมา

ก็คิดว่าคงไม่ทำให้ใจหมอง

อยากจะหยุดตรงที่...มีเขาครอง

แต่เมื่อมองจนลึกก็รู้ใจ

เขาเป็นเพียงผู้ชายปกติ

หาได้ริรักชายเหมือนเราไม่

จึงต้องเริ่มค้นหากันต่อไป

อีกเมื่อไหร่จะได้พบ...คนรักจริง